คนที่เหมือนเด็ก มักจะทำตามในสิ่งที่เห็น ไม่ได้นึกถึงเรื่องไหนๆ เลย การถูกคำด่า สามารถลดความเร็วความคิดของคน และการจัดระเบียบลำดับการคิดของคนๆ นั้น ซึ่งอาจส่งผลทำให้ทำการตัดสินใจที่แย่ และมีความกลัวว่าถ้าทำแบบนั้นมันก็ผิด ในกรณีต่างๆ การคิดของคนเราจะมี การคิดชั้นแรก จะมีความคิดเชิงทฤษฎีว่าวิธีนี้ เป็นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้ ซึ่งมีส่วนของคนกลุ่มนั้นจะไม่คิดอีกที แล้วลงมือปฏิบัติทำจริง จนมาถึงความคิด การคิดชั้นรอง เป็นความคิดที่สามารถปฏิบัติจริงได้ ต้องมีสติถึงจะทำได้ เป็นสิ่งที่คนในบ้านสั่งสอนกันมา
พอเราตื่นเช้ามา เราจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน จะจำได้แค่ต่อเมื่อเห็นแล้วนึกขึ้นได้ หรือการทักขึ้นมา คนบางกลุ่มอาจจำไม่ได้ว่าอะไรใช้กับอะไรได้บ้าง ก็ต่อเมื่อใช้วิธีเปรียบเทียบ ว่าอันไหนเหมาะสมกับตาที่จำได้ลางๆ ถ้าเทียบกันแล้วเห็นว่าเป็นแบบนั้นจริง ก็จะไปเรื่องอื่นต่อได้สะดวก
มานึกถึงคำพูด คนบางส่วนไม่ได้พยายามไม่เข้าใจ แต่ไม่เข้าใจเพราะคำเรียกของคนกลุ่มนั้นอาจไม่ใช่ในส่วนของคนที่ปกติ เพราะคำเรียกบางอย่างไม่เหมือนกัน เมื่อมีน้ำเสียงที่ไม่พอใจขึ้นมา คนๆ นั้นจะทำอะไรไม่ถูก เพราะว่าถ้าเราจะทำอะไร จะมีความกลัวที่จะถูกด่าว่าทำผิด ซึ้งลดความมั่นใจและความกล้าของคนๆ นั้น และเมื่อจะทำในที่อื่นๆ อีกด้วย แต่มีอีกอย่าง สำหรับใครบางคน ถ้าได้ยินน้ำเสียงที่ไม่น่าฟัง คนๆ นั้นจะพยายามไม่สนใจแม้ว่าภายนอกจะมีการสบตาด้วย หรือรับฟัง แต่สรุปทั้งหมดให้เป็นแค่เพียงประโยคเดียวจำขึ้นใจเสมอ แต่แล้วอาจลืมภายในไม่กี่นาที เพราะไม่ได้ใส่ใจจะจำ
พูดถึงการไม่ใส่ใจ คนที่ไม่ได้ใส่ใจในหน้าที่การงาน หรืออื่นๆ จะไม่ทำจนกว่าจะมีคนอื่นหรือสิ่งบางอย่างช่วยเรียกมาทำหน้าที่
ส่วนเรื่องของความเป็นจริงเมื่อใช้ชีวิตเองตามลำพัง เราไม่รู้หรอกนะว่าคนๆ นั้นจะมีการจัดการบริหารเวลาในงานและหน้าที่จริงๆ เพราะคนบางคนมันไม่เหมือนกัน บางกลุ่มหนักกว่า บางกลุ่มไม่เอางานเอาการ บางกลุ่มขยันขันแข็ง บางกลุ่มสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ และอาจมียาพิเศษสำหรับคนหลายกลุ่มนี้ด้วย